Strona w zarysie przedstawia historię i budowę Radzieckich umocnień nowej zachodniej granicy z 1939 roku tzw. "Linii Mołotowa", a w szczególności południowej części znajdującej się na terytorium Polski

  "Linia Mołotowa" na Roztoczu

 Inspiracją powstania tej strony były wyprawy śladami umocnień "Linii Mołotowa" na Roztoczu, w których uczestniczyli: Dariusz Krzyształowski, Szymon Kalicki, Grzegorz Wierzbicki, Dariusz Bartosiewicz ze "Śwagrem", Bartek Brzuzan i Mariusz Bembenek

 

Dariusz Krzyształowski - Kraków 2003-2008

  Na mocy układu Ribbentrop - Mołotow z dnia 23 VIII 1939r, po agresji niemiecko - radzieckiej terytorium II Rzeczpospolitej  zostało podzielone na dwie strefy okupacyjne. Skorygowano ten podział traktatem z 28 IX 1939r, rezultatem czego ustalona została nowa granica. Poprzez przyłączenie wschodnich terenów Polski do ZSRR umocnienia graniczne, tzw. "Linia Stalina" znalazła się na tyłach, przez co przestała pełnić swoje podstawowe zadania. Ze względu na zaistniałą sytuację podjęto decyzję o budowie nowego pasa umocnień wzdłuż nowej zachodniej granicy zwanych potocznie "Linia Mołotowa". Zadaniem nowych umocnień było zatrzymać ewentualny atak nieprzyjaciela na czas potrzebny do przeprowadzenia mobilizacji, a także do wsparcia działań zaczepnych własnych wojsk. "Linia Mołotowa" składała się z umocnień stałych rozmieszczonych linearnie, tworząc rejony umocnione. Umocnienia te tworzyły zwarty pas 13 rejonów umocnionych: Telszewski Ru, Szawlewski RU, Kowieński RU, Olicki RU, Grodzieński RU, Osowiecki RU, Zambrowski RU, Brzeski RU, Kowelski RU, Włodzimiersko-Wołyński RU, Strumiłowski RU, Rawsko-Ruski RU, Przemyski RU.

  Na terenie Polski znajdują się dwa fragmenty "Linii Mołotowa", północny (składający się z Grodzieńskiego RU, Zambrowskiego RU i Brzeskiego RU) i południowy (składający się południowego fragmentu Rawsko-Ruskiego RU i Przemyskiego RU). Wiele obiektów  na Roztoczu pozostało nieukończonych, część zniszczono w czasie działań wojennych. Niektóre zostały wysadzone przez wycofujące się oddziały Armii Czerwonej, inne wysadzane przez wycofujące się oddziały armii niemieckiej i rumuńskiej w 1944 roku. Po wyzwoleniu kilka obiektów wykorzystywała UPA, należące do kurenia "Żelaźniaka" sotnie korzystały ze schronów na Wielkim Dziale oraz pod Wolą Mołodycką. W związku z "Zimną wojną" część zachowanych obiektów zostało wyremontowana i zakonserwowana. Zamurowano strzelnice i wejścia do schronów cienkimi murkami z cegieł i płyt nagrobnych z Ukraińskich cmentarzy (Brusno). W następnych latach postępowała dewastacja obiektów, w szybkim tempie znikało wyposażenie, rury, kable, klapy itp. Część obiektów obróciło w ruinę wojsko, usuwając opancerzenie izb bojowych wraz z zachowanymi jarzmami i resztkami urządzeń, bądź wykorzystując je do likwidacji niewypałów.

     

      

     

 

 

23-06-2008