"Bądź łagodną moja droga, Bóg ci to sam nakazuje; jest to najpiękniejsza i najponętniejsza cnota w kobiecie, bądź nią, bo to ci zachowa przywiązanie do twego męża, a panowanie łagodności jest jedynym panowaniem, o które kobiecie ubiegać się wolno ..." - pisała w "Radach dla córki Jadwigi Zamoyskiej Sapieżyny" Zofia z Czartoryskich Zamoyska, żona XII ordynata Stanisława Kostki Zamoyskiego.

Rady zostały napisane przez ordynatową przed ślubem Jadwigi, jednej z trzech swoich córek (Zofia i Stanisław Kostka Zamoyscy mieli aż dziesięcioro dzieci) z Leonem Sapiehą, uczestnikiem powstania listopadowego i wieloletnim marszałkiem Sejmu Krajowego we Lwowie. Ich ślub odbył się 25 grudnia 1825 r. w Pałacu Błękitnym Zamoyskich w Warszawie.
"Rady dla córki" ukazały się w formie książki dzięki Marii Dębowskiej, która opracowała i przygotowała do druku zachowany rękopis. Zofia Zamoyska spisała swoje przemyślenia na temat roli i obowiązków młodej mężatki, aby uchronić 19-letnią Jadwigę od popełnienia błędów, które mogły się przydarzyć po wejściu w dorosły świat.

Kobieta na łamach "Rad" - jak pisze we wprowadzeniu do książki Maria Dębowska - "to przede wszystkim kapłanka ogniska domowego, mająca na względzie dobro innych, głównie męża i dzieci". I chociaż od czasu powstania rękopisu Zofii Zamoyskiej diametralnie zmieniły się obyczaje, przekaz ordynatowej wydaje się mieć wartość nieprzemijającą.

macz.
Tygodnik Zamojski 11.01.2006