Miód z Mokregolipia znalazł się liście najlepszych tradycyjnych polskich smakołyków

Minister rolnictwa i rozwoju wsi, który prowadzi listę produktów tradycyjnych, jest przekonany, że te lokalne specjały mogą zaspokoić nawet najbardziej wyrafinowane podniebienia, stanowiąc odmianę na rynku, zdominowanym przez masową produkcję.


Miód fasolowy z pasieki Ireny i Mariana Śliczniaków z Mokregolipia w gminie Radecznica został wpisany na ministerialną listę pod koniec ubiegłego roku. Tym samym znalazł się w wybornym towarzystwie: pieroga biłgorajskiego, malinóweczki o okolic Olbięcina, sękacza podlaskiego, bryndzy koziej, gomółki, ogórków kwaszonych znad Narwi, precelka krakowskiego, oscypka, redykołek (to figurki z sera), żentycy (serwatka z mleka owczego), sera domowego smażonego z kminkiem i czosnkiem, kiszki ziemniaczanej czy pierekaczewnika (tatarski pieróg makaronowy) - by wymienić tylko część najlepszych smakołyków, wyrabianych tradycyjnymi metodami z lokalnych surowców.


Za sprawą pięknego jasia
Pola fasoli tyczkowej odmiany piękny jaś na stałe wpisały się w krajobraz Roztocza Zachodniego, a zwłaszcza okolic Szczebrzeszyna i Radecznicy. To właśnie z jej kwiatów pszczoły z wędrownej pasieki Śliczniaków wyrabiają miód. Pnąca się po wysokich tyczkach, fasola (jej łodyga dorasta nawet do 4 metrów) nie bez przyczyny uprawiana jest głównie w tym zakątku kraju. Piękny jaś lubi słońce i żyzne gleby. A właśnie Roztocze należy latem, do najmniej zachmurzonych regionów w Polsce. Przeważają tu gleby bielicowe na lessowym podłożu. Większość pól uprawnych fasoli tej odmiany leży na terenie Szczebrzeszyńskiego Parku Krajobrazowego.

- Mokrelipie, Czarnystok, Gorajec, Sąsiadka - wylicza Marian Śliczniak. - Tam właśnie nasze pszczoły zbierają nektar z fasoli. Śliczniakowie twierdzą, że nie słyszeli o innych pszczelarzach w kraju i w okolicy, którzy produkowaliby czysty miód z tej właśnie rośliny. - My od lat specjalizujemy się w produkcji miodów odmianowych właśnie. Już od dawna sprzedawaliśmy miód lipowy, mniszkowy, rzepakowy, gryczany, wrzosowy, akacjowy, spadziowy. Nektar z fasoli długo był jedynie domieszką w miodach wielokwiatowych. Poletka pięknego jasia, uprawianego tylko na potrzeby domowe, były zbyt małe - opowiada Irena Śliczniak.
Uprawy tej rośliny zaczęły się jednak w tym regionie rozwijać (od połowy lat 70.), a miód wielokwiatowy od Śliczniaków stopniowo stawał się miodem fasolowym.

Szklaneczka z litrów
Okazało się, że orginalny specjał ma nie tylko charakterystyczny i ciekawy smak (jest mało słodki i lekko kwaskowaty) oraz bogaty bukiet, ale też dobroczynny wpływ na zdrowie. Wzmacnia układ odpornościowy, wspomaga pracę serca, ułatwia leczenie grypy i przeziębień. Łagodzi schorzenia żołądkowo-jelitowe. Przyspiesza odnawianie drobnoustrojów, niezbędnych do prawidłowego trawienia. - Zawiera przy tym szczególnie dużo glukozy i działa na organizm niczym kroplówka - dodają pszczelarze.

Produkcja miodu fasolowego nie jest łatwa - nie dla pszczelarzy, ale dla samych pszczół. Czerwone i białe kwiaty pięknego jasia wydzielają sporo nektaru, który zawiera wyjątkowo dużo wody, a mało cukru. - Odparowywaniem wody z nektaru pszczoły zajmują się już w ulu. W tym celu wykonują szybkie ruchy skrzydełkami. Pracują tak długo, aż powstanie miód, czyli substancja, która zawiera głównie cukier, wody zaś nie więcej, jak 19-20 procent - mówi Marian Śliczniak. - Z 3 litrów fasolowego nektaru zostaje go nie więcej, jak szkalanka.

Anna Rudy
Tygodnik Zamojski 18.01.2006