|
Perły Lubelszczyzny Tomaszów Lubelski |
|
|
Położony nad rzeką Sołokiją, na pograniczu Roztocza i Grzędy Solskiej. Blisko stamtąd do Suśca, dużej letniskowej wsi, słynnych szumów na rzece Tanwi oraz Puszczy Solskiej.
Początek miasteczku dała osada Jelitowo, nazwa Tomaszów istnieje od 1613 roku. Położenie w pobliżu szlaku handlowego oraz patronat ordynacji zamojskiej pomagały w rozwoju – w roku 1630 miasto Tomaszów liczyło prawie 4 tys. mieszkańców. Wojny i epidemie niszczyły dotychczasowy dorobek. Prywatne miasto Zamoyskich (do 1866 roku) spaliło się niemal doszczętnie w 1775 roku.
Mieszczanie tomaszowscy stawiali czoło w wojennych zawieruchach i narodowych zrywach. W czasie powstania listopadowego walczyła dzielnie Złota Chorągiew Wolności, a w czasie styczniowego zrywu tomaszowianie utworzyli Tomaszowski Rząd Narodowy.
Międzywojnie owocnie zapisało się w historii miasta. Zbudowano gimnazjum, rozbudowano szpital miejski, wychodziła gazeta Ziemia Tomaszowska.
Pierwsze bomby II wojny spadły na miasto 7 września. Bój stoczyły tu armie „Lublin” i „Kraków”. Oddziały partyzanckie stawiały opór terrorowi, pacyfikacji i wywózkom na roboty do Rzeszy. Tuż po wojnie w Tomaszowie działało więzienie NKWD i UB zwane Smoczą Jamą.
Dziś, podobnie jak wiele innych miasteczek, Tomaszów stawia czoło przeciwnościom. Ma walory turystyczne. Warto przejść się tomaszowskimi uliczkami, zajrzeć na Rynek Solny (miasteczko miało przywilej składowania soli), zobaczyć cerkiew z końca XIX wieku, odpocząć w cieniu barokowego kościoła...
EC
Kurier Lubelski 31.07.06
|
