|
Strona 7 z 7
Ostatni etap naszej wędrówki prowadzi po granicy rezerwatu. Mijamy najbardziej typowe dla niego naturalne lasy łęgowe i olszowe. Zajmują one siedliska żyzne, okresowo zalewane lub podtapiane, o dużych wahaniach poziomu wody gruntowej w ciągu roku. W drzewostanie gatunkami panującymi i współpanującymi są dąb i jesion, a w domieszce występują: wiąz, lipa, klon, jawor, topola, olsza, grab, brzoza i wierzba. Gatunki podszytowe reprezentowane są przez dziki bez, głóg, trzmielinę, dereń, leszczynę, kruszynę, porzeczkę czarną, czeremchę, tarninę i wierzbę krzewiastą. W runie spotykamy gatunki różnicujące tj.: bluszczyk kurdybanek, mozga trzcinowata, nawłoć późna i ziamopłon wiosenny.
Zbocza doliny porasta bór mieszany z udziałem jodły i świerka. W bogatym runie rozpoznajemy wiele charakterystycznych dla tego typu siedliskowego roślin np.: szczawik zajęczy, gajowiec żółty, wilczomlecz migdałolistny, przylaszczka pospolita, borówka czarna, borówka brusznica, malina właściwa, miodunka ćma, narecznica krótkoostra, pokrzywa zwyczajna oraz widłaki. Dobrze rozwinięta jest warstwa podszytowa, występują tu: bez koralowy, trzmielina zwyczajna, kruszyna i leszczyna.
|
