Mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków dla miasta Krasnobród położona jest, pomiędzy rzeką Wieprz a drogą do wsi Hutki. Przygotowania do budowy oczyszczalni w zakresie wstępnym tj.: budowa drogi dojazdowej, niwelacja i ogrodzenie terenu, rozpoczęto w 1980 roku. 3 sierpnia 1998 r. uzyskano pozwolenie wodno-prawne na eksploatację oczyszczalni. Jej przepustowość wynosi 2x400 m3/d. W skład oczyszczalni wchodzą:
- zbiornik ścieków dowożonych o poj. 84 m3 - co pozwala na dowóz ścieków od dostawców z terenu całej gminy.
- zblokowany reaktor biologiczny typu ECO-CLEAR,
- stacja odwadniania osadu DRAIMAD,
- staw stabilizacyjny o poj. 900 m3 i pow. 730 m2,
- studzienka rozdzielcza,
- przepompownia ścieków sanitarnych i wód ociekowych,
- urządzenie do pomiaru ilości ścieków oczyszczonych.

Proces mechaniczno-biologicznego oczyszczania ścieków przebiega w następujący sposób:
a) zatrzymanie zanieczyszczeń na kratach ręcznych,
b) zatrzymanie części mineralnych w płaskownikach,
c) oczyszczanie ścieków w reaktorze Eko-Klear w procesach defosfatacji, denitryfikacji i nitryfikacji przebiegających cyklicznie wskutek przemiennego występowania faz pracy,
d) zagęszczanie osadu i odwadnianie w module odwadniającym Draimad,
e) oczyszczanie w stawie stabilizacyjnym.

Krasnobrodzka oczyszczalnia jest jedną z najnowocześniejszych oczyszczalni w Polsce, posiada automatyczną sygnalizację zabezpieczającą właściwą jej pracę. Inwestycja finansowana była ze środków: Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie, Ekofunduszu-Warszawa, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Zamościu oraz środków własnych Urzędu Miasta i Gminy Krasnobród.
Dla zainteresowanych - pracownicy oczyszczalni oprowadzają po obiekcie i dokładnie omawiają proces technologiczny oczyszczania ścieków.

Z oczyszczalni - trasa naszej ścieżki wiedzie w kierunku zachodnim, krętą drogą przez las sosnowy powracamy do drogi utwardzonej. Jeszcze tylko ok.100 metrów idziemy przez las. Już po lewej naszej stronie pojawiają się zabudowania wsi Hutki, a po prawej odsłania się dolina rzeki Wieprz. I tak po pokonaniu 300 metrów, mijamy most i dochodzimy drogą asfaltową do pomnika przyrody nieożywionej - źródlisko w Hutkach. Jest to nasz 7przystanek.