Ryba na przekąskę
Do Nielisza ściągnęło także mnóstwo drapieżników: bieliki, błotniaki stawowe, myszołowy, krogulce, jastrzębie, pustułki, sokoły kobuzy, trzmielojady, orliki krzykliwe, rybołowy. Woda i sąsiedztwo lasu to dla wielu z nich najlepsze z możliwych siedlisko. Takie warunki są wymarzone m.in. dla rybołowa (niegdyś występujący powszechnie na całej ziemi, dziś w wielu krajach coraz rzadszy). W Polsce gnieździ się kilkadziesiąt par, niemal wyłącznie w północno-zachodniej części kraju. Żywi się niemal wyłącznie rybami, stąd kiedyś zaledwie go tępiono, jako największego obok wydry wroga stawów hodowlanych. Rybołów wcale nie jest jednak taki żarłoczny. Zjada dziennie najwyżej 300 gramów ryby, podczas gdy bielik 2-3 razy więcej (ten z upodobaniem poluje zwłaszcza na leszcze i szczupaki, także płocie, karasie).
Tępienie, głównie ptaków drapieżnych – najsilniejsze w poprzednich wiekach, ale efekty tego widoczne są do dziś oraz skażenie środowiska, zwłaszcza stosowanie środków chemicznych w rolnictwie – to przyczyny wymierania ptaków w Europie. Ale nie najpoważniejsze! Największe szkody przynosi zmiana ich siedlisk: wycinanie starych lasów, osuszanie mokradeł, regulacja rzek, wprowadzanie monokulturowych upraw. Objęcie ochroną ptaków często już nie wystarcza. Strzeże się także ich gniazd (ustanawiając wokół strefy ochronne). Czasem zabiegi idą jeszcze dalej. W Polsce np. próbowano niedawno nakłonić rybołowa do zakładania lęgów, budując sztuczne gniazda (z niezłym powodzeniem!).
Zalew w Nieliszu, który już zdetronizował inne ptasie królestwa w regionie, jak dolina Bugu czy stawy w Tarnawatce, na razie nie jest chroniony w żaden sposób. Nie został nawet włączony do projektu sieci Natura 2000 ( to europejska sieć obszarów chronionych ze względów przyrodniczych). - Zbiorniki zaporowe mogą być tymczasem wielką pułapką. Regulowanie poziomu wody wiosną może powodować olbrzymie straty w lęgach. Trzeba będzie jakoś pogodzić interesy ludzi i ptaków – dodaje ornitolog.