Nadleśnictwo Tomaszów serdecznie Państwa zaprasza na przyrodniczo-kulturową ścieżkę edukacyjną "Szlakiem Skamieniałych Drzew", położoną w Siedliskach w gminie Lubycza Królewska, nieco na południe od przejścia granicznego z Ukrainą w Hrebennem. Aby tam dojechać należy w Hrebennem skręcić z drogi krajowej nr 74 (prowadzącej do przejścia granicznego) w prawo w kierunku Siedlisk, zgodnie z drogowskazem na skrzyżowaniu. Po przejechaniu! ok. 2km na początku wsi skręcamy na rozstaju dróg w drogę gruntową w lewo, w kierunku widocznego kościoła. W jego pobliżu rozpoczyna się trasa naszej' ścieżki. Znajdziemy tu obszerny parking, gdzie możemy zostawić samochód. Tuż obok pod okazałą lipą drobnolistną usytuowano drewniany stół i ławy. Tu możemy usiąść i posilić się przed wyruszeniem na trasę.
Ustawiono tam również trzy tablice informacyjne, z treścią których warto się zapoznać. Na jednej z nich znajdziemy mapkę z przebiegiem trasy naszej ścieżki oraz zaznaczonymi przystankami. Druga tablica przedstawia rys historyczno-przyrodniczy terenu, na którym się znajdujemy. Dowiemy się z niej o położeniu geograficznym miejscowości Siedliska na Roztoczu Wschodnim, o niezwykłych walorach przyrodniczych tej krainy, a także o wyjątkowo bogatej i burzliwsi historii Siedlisk. Początki tej miejscowości sięgają bowiem XV wieku, a czasy największej świetności przypadają na koniec XIX i pierwszą połowę XX wieku, kiedy to Siedliska należały do rodu Sapiehów. Był tu wówczas pałac wraz z parkiem, a na początku XX w. książę Paweł Sapieha pobudował cerkiew unicką brąz kaplicę przypałacową (obecny kościół). Obiekty sakralne przetrwały do dziś, zaś pałac i inne zabudowania zniszczyła wojna.
Tablica trzecia opowiada nam historią, stojącego nieopodal kościoła p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wybudowanego w 1903 roku przez wspomnianego już księcia Pawła Sapiehę. Warto podejść i obejrzeć z bliska tę świątynię, jak również jej otoczenie. W przedsionku kościoła znajdziemy epitafium poświęcone jego fundatorom, a także tablicę ku czci św. Brata Alberta (Adama Chmielowskiego), którego pustelnia znajdowała się w pobliżu Siedlisk (Monasterz koło Werchraty). Warto też zwrócić uwagę na pobliską dzwonnicę, gdzie we wnęce figura Matki Bożej posadowiona jest na ogromnym pniu skamieniałego drzewa. Temat skamieniałych drzew będzie nam towarzyszył na całej trasie, ponieważ Siedliska należą do takich miejsc w Polsce, gdzie występuje ich najwięcej.
Długość ścieżki wynosi ok. 2km, jej trasa jest łatwa do przejścia dla każdego nie wymaga większego wysiłku. Oznakowana jest białoczerwonymi znakami, a także strzałkami kierunkowymi na załamaniach trasy.
Wyruszamy na ścieżkę i po chwili dochodzimy do leśniczówki Siedliska, Po prawej stronie w, pobliżu stawów zobaczymy plantację cypryrśnika błotnego - współczesnego odpowiednika gatunku Taxodioxylon taxodii - drzewa sprzed 18-12 milionów lat, dzisiaj znajdowanego w Siedliskach w formie skamieniałej. Tę ciekawą historię opisuje usytuowana tu tablica. Dowiemy się z niej w jakich to warunkach w okresie trzeciorzędu (Miocen) następowało nasycanie drewna roztworem krzemionki (dlaczego kawałki skrzemieniałego drewna Znajdujemy właśnie tutaj. Warto też zauważyć, że cypryśnik błotny należy do nielicznych gatunków iglastych, które zrzucają igły na zimę po ich uprzednim przebarwieniu się jesienią na kolor rudy. Nieco dalej po lewej stronie za dorodną lipą, rośnie olbrzymi dąb, a poci nim w ogrodzeniu zobaczymy kilka kawałków skamieniałych drzew. Jeszcze dalej stoi nowa kaplica św. Huberta, postawiona tu przez koło łowieckie Hermes. Jest to teren dawnego parku przypałacowego.
Dalej szlak wiedzie nas tą samą drogą. Warto zwrócić uwagę na rosnące obok drogi drzewa: klon zwyczajny, klon jawor i buk: Wkrótce dochodzimy do skrzyżowania-dróg, na którym nasza ścieżka skręca w lewo zaś czerwony szlak turystyczny podąża na prawo.
Przy zabudowaniach wsi mijamy po lewej stronie cztery okazałe dęby szypułkowe - pomniki przyrody. Przechodzimy przez tor kolejowy, za którym zaczyna się rezerwat przyrody Jalinka, utworzony tu w 2000 r. na powierzchni 3,80ha. Głównym celem ochrony jest tu zachowanie naturalnego stanowiska grądowego z udziałem jodły, rzadkich i chronionych gatunków: roślin oraz często występującego w glebie skrzemieniałego drewna! Spotkamy tu także liczne pomnikowe dęby. Początkowo na trasie przeważą drzewostan sosnowy z domieszką dębu, a w drugim piętrze rosną jodły. Warto zwrócić uwagę na obfite naturalne odnowienia jodłowe. Dochodzimy do skrzyżowania dróg leśnych i skręcamy w prawo (uwaga na znaki!). Niebawem po lewej stronie ujrzymy okazałe jodły Oprócz dębów i sosen uważny obserwator zauważy też sporą sosnę wejmutkę - gatunek północnoamerykański.
Po prawej stronie trasy pod olbrzymim dębem znajdziemy tablicę z opisem rezerwatu Jalinka.
Idziemy dalej pośród jodeł, sosen i dorodnych dębów. Wkrótce ścieżka skręca nieco w prawo i po chwili wychodzimy na skraj lasu. Skręcamy w prawo i krajem pól wracamy w stronę toru kolejowego. Po drodze mijamy okazałe dęby i sosny. Po lewej stronie na otwartym polu zauważymy samotną kapliczkę w formie krzyża. Podobno jest to wotum za uratowanie życia księżniczki Elżbiety Sapieżanki, która spadła tu z konia.
Przekraczamy tor kolejowy, mijamy zabudowania po lewej stronie i znowu jesteśmy na rozwidleniu dróg, gdzieś rośnie okazały dąb z kapliczką. Tym razem skręcamy w lewo W drogę gruntową. Ścieżka znowu pokrywa się z przebiegiem czerwonego szlaku turystycznego. Mijamy 2 pomnikowe dęby po prawej stronie i po chwili dochodzimy do Wzgórza Tatarskiego, oddalonego nieco od ścieżki po . lewej stronie (naprzeciwko - zabudowań wsi), jest to okazały kurhan usypany w kształcie półksiężyca, gdzie pochowani zostali Tatarzy polegli w bitwie stoczonej z nimi przez wojska polskie pod wodzą Hetmana Jana Sobieskiego w 1672 roku.
Podążamy nadal główny drogą wzdłuż ogrodzenia zabudowań wiejskich. Po prawej stronie z naprzeciwka płynie potok Prutnik. Drogą przez wieś dochodzimy do skrzyżowania z kamiennym krzyżem i skręcamy w prawo. Za mostkiem skręcamy w pierwszą drogę w lewo i po ok. 200m dochodzimy do poprzecznej drogi, która prowadzi nas w lewo do kapliczki „Nad źródłem". Jest to niezwykle urokliwe miejsce. Drewniana kapliczka usytuowana jest przy wydajnych źródłach Prutnika. Według ludowego przekazu woda z tego źródła ma właściwości uzdrawiające. W 2OO3 roku obok kapliczki umieszczono na wodzie kamienną figurę Matki Bożej. Szczegółowy opis tego miejsca znajdziemy na usytuowanej tu tablicy.
Po obejrzeniu kapliczki i jej otoczenia cofamy się z powrotem do miejsca, gdzie po jednej skronie drogi stoi murowana cerkiew greckokatolicka pw. św. Mikołaja, po drugiej zaś budynek miejscowego muzeum. Histerię cerkwi, ufundowanej przez Pawła Sapiehę W 1901r. przedstawia usytuowaną przed nią tablica. Warto też, zwrócić uwagę na zabytkową drewnianą dzwonnicę obok świątyni. Na koniec proponujemy wizytę w muzeum, które oprócz zbiorów etnograficznych i łowieckich, posiada także okazałą ekspozycję skamieniałych drzew.
Tu kończy się nasza wycieczka. Mamy, nadzieję, że była ciekawa i przyjemna Drogą przez wieś wracamy na parking przy kościele. Dziękujemy i zapraszamy ponownie.
