|
Borek - dzielnica drewnianych domów |
|
|
Borek to część Zwierzyńca na Roztoczu, położona w północnej części miasteczka.
W odróżnieniu od Zwierzyńca ordynackiego, Borek jest typowo włościański. O jego specyfice stanowi drewniana tradycyjna zabudowa, która powstała na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, kiedy Ordynacja Zamojska przekazała ten teren chłopom z Rudki w zamian za zrzeczenie się przez nich praw do serwitutów. Powstało wtedy, niemal równocześnie, ponad 70 drewnianych domów, zgrupowanych przy 6 ulicach. Jedna z nich, ul. Wąska, o szerokości mniejszej niż 2 m jest ciągle doskonałym przykładem regionalnej architektury przedwojennej, gdzie wciąż obecny jest klimat dwudziestolecia międzywojennego. Także przy innych ulicach Borku w większości zachowało się oryginalne budownictwo, chociaż ostatnio pojawiają się tam - na niezabudowanych, a wytyczonych przed wojną parcelach - budynki o architekturze niestety odbiegającej od otoczenia. Mimo to, architektoniczny charakter Borku, w dalszym ciągu określają stare drewniane domostwa. Na pozór Borek to tylko skupisko starych, drewnianych domów, jakich pełno w różnych roztoczańskich wsiach i miasteczkach. Warto jednak sobie uzmysłowić, że tych domów jest na obszarze kilku hektarów ponad 70, i powstały one na osiedlu budowanym na tzw. surowym korzeniu, przez co dzielnica Borek stanowi czytelny obraz stylu budowania Polski przedwojennej. To ciągle miejsce nieznane, które czeka na odkrycie przez miłośników drewnianej architektury i poszukiwaczy czasu przeszłego.
Marek Marcola
|
