|
Strona 1 z 3 Wierzę Wierzę
że
Twoje wieże,
zbudowane
na natury cokołach,
na wieżach cerkwi
na wiary kościołach.
Z kamieni i brusień
Twych bruśnieńskich lasów,
przy dzwonach historii hałasów.
Gdzie garbate chaty Werchraty,
gdzie radosne wioski
rozdarte na dwoje przed laty.
Gdzie dzisiaj dzikie róże,
gdzie mury słowiańskie Radruża.
Gdzie Sołokija,
gdzie Tanew się nurza.
Gdzie Święty Bazyli
nad wodą się chyli.
Na tych rodzaju siedliskach,
skąd zebrane przez Ciebie
pamięci ludzkiej rżyska.
Tu, na narolskiej roli,
sprawą Twej Wielkiej Woli. Wierzę,
że bardzo stary,
gdy już wyzioniesz Paary,
poniesiesz ze sobą
swe dorobku wieże,
na wspólną
z Panem wieczerzę. Witold Kopa Roztocze Roztocze - ziemio zielona
Na południowo-wschodni skrawek rzucona.
Roztocze — ile miękkości w tym wyrazie
Twoje piękno podziwiam jakby w ekstazie
1 patrzę ciągle w wielkim zachwycie
Bo na tym Roztoczu upłynęło moje życie.
Roztocze to roślinność trochę dzika
Wiekowe drzewa ich szelest wielki przenika
Leśne zioła, jagody, kwiaty.
Całe piękno przyrody zamknięte w rezerwaty.
Wszystkie barwy, zapachy, dźwięki,
A nawet ruch cieni
Jakaś prawda ukryta, wezwanie
W tym kawałku polskiej ziemi.
Idąc szlakiem Brata Alberta
Po zielonym roztoczańskim kobiercu
Szukają ludzie tej prawdy
W przyrodzie, w swym życiu i sercu. Maria Osatasz Jeśli chcesz wypocząć Jeśli chcesz wypocząć
Przyjeżdżaj na wczasy
Prosto do Narola
W roztoczańskie lasy
Teren malowniczy wszędzie
Bardzo blisko można
Rozbić namiot, rozpalić ognisko
Popływać na Tanwi
W letniej ciepłej wodzie
I odpocząć w ciszy
W letnim gąszczu, chłodzie
Pozwiedzać zabytki
Dawnych panów włości
Chociaż ich już nie ma
I wiatr tylko gości
Wart więc zobaczyć
Szumy, lasy, zbocza
I piękną krainę całego Roztocza Daniela Zuchowska
|
