|
Ścieżka po "Siwej Dolinie" |
|
|
Strona 13 z 21
Przystanek I - Jodła Królowa Roztocza
Choć każde drzewo posiada koronę, to właśnie jodle przypadł w udziale tytuł królowej roztoczańskich lasów. Północno-wschodnia granica jej królestwa biegnie właśnie przez lasy tomaszowskie. Jodła to prawdziwa arystokratka: wrażliwa na chłody i upały, a wszelkie zanieczyszczenia są dla niej wprost zabójcze. Czuje się dobrze tylko tam, gdzie gleby są wystarczająco żyzne, a powietrze wilgotne i czyste. Rośnie niespiesznie, najchętniej pod osłoną innych drzew. W późniejszym wieku jej wysokość jodła może osiągnąć nawet 40-50 m i smukłą sylwetkę, która nie ma sobie równych. Jej kora jest gładka i cienka, a igły delikatne i błyszczące, jakby połakierowane, na końcach zaś zaokrąglone tak, że wcale nie kłują. Warto o tym wiedzieć, jeśli mamy kłopot z odróżnieniem jodły od świerka.Około kilkaset metrów dalej ścieżka rozwidla się. W tym miejscu szlak turystyczny odchodzi w lewo. Kierując się oznakowaniem ścieżki, idziemy na wprost i tak docieramy do kolejnego przystanku. Jest nim niewielka szkółka leśna, gdzie w otoczeniu dojrzałych drzewostanów hoduje się sadzonki jodłowe lub bukowe. |
