Strona główna arrow Ścieżki Edukacyjne arrow Kobyle Jezioro
| piątek, 21 listopada 2008| Imieniny obchodzą: Albert, Janusz, Konrad|
 
 
Galeria
Menu witryny
Strona główna
O serwisie
O regionie
Wydawnictwa
Przewodnik
Roztoczańskie tematy
Atrakcje
Etnografia
Ekologia
Galeria zdjęć
Szukaj
Kontakt
Linki
Księga Gości
Mapa serwisu
Mapy miejscowości
Zamość
Szczebrzeszyn
Zwierzyniec
Krasnobród
Susiec
Tomaszów Lubelski
Kultura
Turystyka
Zamość i Roztocze

Prezentacja
Kolporter RSS
Advertisement
Sylwester we Lwowie
Kobyle Jezioro Drukuj
Spis treści
Kobyle Jezioro
Przystanek 1
Przystanek 2
Przystanek 3
Przystanek 4
Przystanek 5
Przystanek 6
Przystanek 7
Przystanek 8

Przystanek 3
Gleby organiczne - torfy i mursze - są jednym z wielu naszych narodowych bogactw naturalnych. Cenną właściwo­ścią gleb torfowych jest ich duża pojemność wodna. Torf to skała osadowa, powstała z obumarłej roślinności bagiennej (torfowiskowej), rozkła­dającej się w warunkach nadmiernego uwilgot­nienia podłoża. Proces ten przebiega przy bar­dzo słabym dostępie powietrza, gdyż obumarłe rośliny znajdują się pod wodą. Aby powstał torf, niezbędna jest duża ilość wody. Torf od dawna miał szerokie zastosowanie jako materiał opałowy, do sporządzania okładów na rany, jako ściółka dla zwierząt, do produkcji nawozów tor­fowych, wreszcie jako gleba. Torfowiska mają duże znaczenie w gospodarce wodnej. Jako na­turalne zbiorniki retencyjne zapobiegają spły­wom powierzchniowym w górach, a przez to powodziom. Dzięki właściwościom filtracyj­nym torf wpływa na oczyszczanie wody. Niektóre rodzaje torfu po odpowiedniej przeróbce są wykorzystywane w lecznictwie uzdrowisko­wym jako borowina. Słynne dzisiaj wieloskład­nikowe preparaty torfowe, z powodzeniem le­czą wiele przypadków chorób nowotworowych. Chrońmy więc torfowiska, a one ochronią nas.
Ogólnie torfowiska dzielimy na: wysokie, przejściowe i niskie.
Przystanek nasz ulokowany jest przy torfo­wisku przejściowym, gdzie w runie występują charakterystyczne dla niego rośliny: torfowce, wełnianka pochwowata, turzyca zwyczajna, przygielka biała, bagno zwyczajne oraz borów­ka bagienna. Spotkać tu można niepozorną, lecz niezwykle ciekawą rosiczkę okrągłolistną. Ro­ślinka ta nie poprzestaje na tym, co może za­oferować jej skąpiąca swych bogactw ziemia, ale czynnie pomaga sobie łowiąc owady. Jej ma­leńkie liście zdobione przez kropelki pozornej rosy przywabiają nieostrożne owady. W rzeczy­wistości jest to kleista ciecz mogąca nie tylko schwytać, ale i strawić pechowego gościa w celu pozyskania brakującego w torfie, łatwo przyswajalnego azotu.
Również tu spotkamy wełnianka pochwowa­ta - gatunek trawy, wykształcający puszkę przypominającą bawełnę - tak, iż czasami torfowi­sko przypomina pole bawełny. Niegdyś puszki te wykorzystywano do wypełniania poduszek.
Nieźle radzi sobie w tym miejscu również bagno zwyczajne - roślina o intensywnym za­pachu, objęte prawną ochroną gatunkową. Odu­rzająca woń tej rośliny przez jednych określana jako nieprzyjemna, przez innych jako miła, oprócz wielu innych cech, pozwala rozpoznać ten gatunek nawet zimą. W ziołolecznictwie używane w łagodzeniu dolegliwości reumaty­zmu i artretyzmu. Do dziś też znajduje zastoso­wanie jako środek odstraszający mole i inne owady.
Drzewostan w tym miejscu stanowi sosna i brzoza, zaś podszyt: brzoza, olsza i wierzba.
Na przystanku tym znajduje się pomost pro­wadzący w głąb torfowiska, z którego możemy
obserwować charakterystyczne dla tego terenu rośliny i zwierzęta, a przede wszystkim samo torfowisko.
Spacerując po pomoście nie zapominajmy o dużej ostrożności!

Popatrzmy jeszcze chwilkę na te maleńkie enklawy dzikiej przyrody pośród „uporządkowanego" świata ludzi. Patrząc w kierunku tor­fowiska z licznymi powalonymi drzewami trud­no nie usłyszeć i nie zauważyć śpiewających ptaków. Jest to ulubione środowisko pokrzewki ogrodowej, zaganiacza, sikory czarnogłowej i być może brodźca samotnego - leśnego gatun­ku ptaka z rodziny siewkowatych. Zwalone nad torfowiskiem drzewa tworzą otwartą przestrzeń z doskonałym miejscem do obserwacji ptaków. Gąszcz leśny nie jest tutaj zwarty co umożliwia obserwację wielu szczegółów zachowania i ubarwienia skrzydlatych mieszkańców. Tuż po zachodzie słońca usłyszymy z gęstwiny torfowisk charakterystyczny śpiew przypominający głos świerszcza. Głosem tym odzywa się jeden z najciekawszych i zarazem tajemniczych ga­tunków ptaków - strumieniówka. Śpiew jej, to niekiedy trwające ciągle przez pięć minut „dzedzedzedzedzedze", przypominający szybko za­mykane nożyce. Należy przy tym pamiętać, iż pomocnymi w zbliżeniu się do płochliwych skrzydlatych mieszkańców będą: cisza, dobry słuch oraz lornetka umożliwiająca rozpoznawanie szczegółów upierzenia u poszczególnych ga­tunków. Zazwyczaj najpierw ptaka słyszymy a dopiero później udaje się nam zobaczyć go wśród zielonych liści drzew i krzewów.

« wstecz   dalej »

Media


Księgarnia
Reklamy
Kliknij tu...
Kliknij tu...
Kliknij tu...
Kliknij tu...
Kliknij tu...
Kliknij tu...
Pogoda
Licznik odwiedzin
Odwiedziło nas: 1900379 odwiedzających

 
Góra Góra