|
Strona 7 z 9
Przystanek 6
Teren falisty. Przystanek ulokowany na wys. 310 m npm. Gatunkiem głównym jest tu sosna. W runie występują: borówka czarna i brusznica, śmiałek pogięty, orlica pospolita, wrzos, bagno zwyczajne i trzcinnik leśny. Z ciekawszych gatunków zamieszkujących okolicę przystanku warty wspomnienia jest opisywany w bajkach i powieściach wszystkim znany - kos. Kos to ptak o kruczo czarnym upierzeniu (samica i młode szaro-brązowe) z długim czarnym ogonem i żółtym lub pomarańczowym dziobem, czym odróżnia się od szpaka, z którym jest mylony. Kosy w ciągu roku gniazdują niekiedy trzy razy.
Przez ten czas samiec śpiewa, z krótką przerwą podczas karmienia młodych, pięknym organowym głosem. Szczególnie pięknie tony, podobnie jak u śpiewaka, rozbrzmiewają o zachodzie słońca.
Zwróćmy uwagę w tym miejscu na kopce zawdzięczające swe istnienie maleńkim jego budowniczym - mrówkom. Te niewielkie owady sumiennie pracują przy wznoszeniu gigantycznych budowli - mrowisk. Wprawdzie dla nas nie są to zbyt imponujące konstrukcje, ale musimy pamiętać o wielkości twórców tych kopców z igliwia. Jeśli porównamy wielkość jednego budowniczego z jego działaniem okaże się, że człowiek nigdy by się nie podjął takiej ciężkiej pracy. Imponujące w tym jest to, że mrówki wykonują swą pracę bez planów, maszyn i żmudnych obliczeń. Nie potrzebują też nadzoru ani poganiania a budowla, którą tak pracowicie wznoszą przypomina pojedynczy organizm. Podobieństwo to polega na zgodnym działaniu wszystkich jego komórek - mrówek i dotyczy pokrewieństwa między nimi.
Początek mrowisku daje płodna samica, która po opuszczeniu swego lokum wyrusza na podniebny lot. Dokonać tego może ponieważ, podobnie jak i samiec, posiada do tego celu skrzydła. Po zakończeniu rójki samice tracą skrzydła a samce giną. Po odbyciu lotu godowego samice przygotowują się do złożenia jaj, z których wylęgają się mrówki - robotnice-- podstawowa siła robocza w mrowisku. W momencie, gdy robotnice są już gotowe do pracy to jedynym zadaniem królowej jest rozmnażanie. Robotnice budują kopiec, opiekują się jajeczkami, później poczwarkami, zdobywają pożywienie dla reszty mieszkańców oraz chronią przed wrogami. Pożywienie mrówek stanowią owady i szczątki zwierzęce. Właśnie dlatego są bardzo pożyteczne, podlegają ochronie i nazywane są „strażnikami lasu". Robotnice z jednego mrowiska potrafią upolować około miliona różnych owadów, zaś w czasie masowego pojawienia się szkodników drzew spożycie ich znacznie wzrasta. Mogą polować na znacznie większe od siebie osobniki, posługując się przy tym nie tylko mocnymi szczękami ale wykorzystują w tym celu broń chemiczną, jaką jest kwas mrówkowy. Mrówki wytwarzając go potrafią razić przeciwnika nawet ze znacznej odległości - owad podwija pod siebie odwłok i wystrzeliwuje kwas w kierunku wroga.
Popatrzmy przez moment na te pracowite stworzenia. Chciałoby się powiedzieć „szkoda, że tak mato z nas bierze z nich przykład".
Pamiętajmy, że nie wolno zniszczyć nam tej wspaniałej „budowli".
Idziemy w kierunku 7. przystanku wspinając się na wzniesienie, gdzie z punktu widokowego rozpościera się malowniczy krajobraz na rezerwat.
|
