|
Fortyfikacje Linii Mołotowa |
|
|
Strona 7 z 8
Po 1947 roku
Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w nowej sytuacji geopolitycznej w latach 50. XX wieku, schrony bojowe Linii Mołotowa zostały odnowione z przeznaczeniem do wykorzystania przez siły Układu Warszawskiego na wypadek wojny. Wojsko Polskie przeprowadziło wtedy inwentaryzację umocnień. Naprawiono uszkodzenia powstałe podczas walk i odstrzeliwania pancerzy. W 1948 roku jednostki sapersko-inżynieryjne Krakowskiego i Lubelskiego Okręgu Wojskowego przeprowadziły inwentaryzację obiektów, wpisując na ścianach numery ewidencyjne. Sporządzono szkice obiektów i metryki każdego z nich. Zgodnie z inwentaryzacją przeprowadzoną przez WP w tym czasie, w granicach Polski zachowało się około 100 obiektów różnych typów nadających się do wykorzystania na wypadek „W".
Pod koniec lat 40. XX wieku saperzy przeprowadzili akcję oznakowania i rozminowania poszczególnych schronów, ich przedpola oraz oczyszczenia z pozostawionej broni, amunicji, niewypałów i materiałów wybuchowych. Zrobiono to niezbyt dokładnie, o czym świadczą późniejsze wypadki dzieci szkolnych, a także dorosłych mieszkańców okolicznych wsi. W niektórych schronach zamurowano i zakonserwowano wtedy strzelnice i wejścia. Na przykład od 21 do 30IX 1953 roku 130 żołnierzy Krakowskiego Okręgu Wojskowego wyremontowało 6 obiektów w Starym Bruśnie. Później przestano się jednak nimi interesować i obecnie powoli niszczeją. Schrony są zaśmiecone, część dolnych kondygnacji zalały wody gruntowe. Większość obiektów zarosła krzakami i drzewami.
W latach 80. i 90. XX wieku fortyfikacje Linii Mołotowa zostały zinwentaryzowane przez członków i sympatyków Towarzystwa Przyjaciół Fortyfikacji. W efekcie ich działań wspartych przez Fundację Ochrony Zabytków Militarnych z Raworuskiego i Przemyskiego Rejonu Umocnionego z jednego ze schronów bojowych na Hrebciance (trasa 6.1.) wydobyto armatę forteczną wraz z kompletem pancerzy oraz wrak „for-tecznego" czołgu T-18 z rejonu Sieniawy, które trafiły do zbiorów Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.
"Roztocze Wschodnie"
Przewodnik nie tylko dla turystów
Paweł Wład, Marek Wiśniewski
Wydawnictwo naukowe turystyczne i edukacyjne
Wydanie trzecie, Mielec 2004
|
